محمد تقي جعفري

181

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

جايگاه باز شدن سطوح شخصيت آدمى است كه آنها را در تكاپوى حيات ، ساخته و پرداخته است ، خوشىهاى كشتى كه از آن پياده شده‌ايم و ديگر هرگز روى آن را نخواهيم ديد ، بچه كار خواهد آمد در برابر جاذبهء پيشگاه ربوبى ، همهء عوامل جذب كنندهء كشتى زندگى كه در پشت سر گذاشته‌ايم ، جز اسباببازى ناچيز كودكان خردسال در برابر مالكيت جهان هستى براى يك خردمند عاليمقام ، نمايشى نخواهد داشت . پس هماكنون از كمال و جمال و جلال روحى توشه‌ها برداريم كه شايستگى ورود به جاذبهء كمال و جمال و جلال الهى را حاصل بداريم . 27 ، 28 ، 29 ، 30 - و انّ اخوف ما اخاف عليكم اثنان : اتّباع الهوى و طول الأمل فتزوّدوا فى الدّنيا ما تحرزون به انفسكم غدا ( وحشتناكترين هراسى كه در بارهء شما دارم ، دو چيز است : پيروى از هوى و درازى آرزوها . در اين دنيا از خود دنيا توشه اى برداريد كه فردا بتوانيد موجوديت خود را [ آن چنان كه شايسته است ] دارا بوده باشيد ) هيچ چيزى براى شخصيت كمالجوى آدمى خطرناكتر از پيروى هوى و درازى آرزوها نيست زندگى معمولى اكثريت قريب به اتفاق ما انسانها در جهان هستى ، همانند زندگى شخص خواب آلوده اى در گوشه اى از كارگاه بسيار بسيار معظم است كه بخواهد در آنجا در خواب عميق فرورود بدانجهت كه كارگاه مفروض با گرديدن اجزاء ماشينى خود و كاركنان آن با رفت و آمد و گفتگوهائى كه دارند ، نخواهند گذاشت خواب طبيعى و آرامش بخش بر ديدگان آن خواب آلود راه پيدا كند ، لذا نه از آن خواب ، آسايش و راحتى احساس خواهد كرد و نه از بيدارىهايش آگاهى و كار منطقى نصيبش خواهد گشت . خاتم الانبيا صلى اللَّه عليه و آله چنين فرموده است :